image شبکه اجتماعی:

‌شرکت البرز دماکاران ، نو آوری در صنعت سرمایش

تاریخچه آبسردکن

 دستگاه هایی که امروزه به عنوان آبسردکن می شناسیم در ابتدا فقط وظیفه توزیع آب آشامیدنی را بر عهده داشتند اولین آبخوری به فرم امروزی و با رعایت اصول بهداشتی در سال 1906 توسط دو نفر به نامهای هاسلی ویلارد تیلور ( بازرس بهداشتی شهر برکلی ) و لوتر هاوز ( موسس کمپانی Haws ) ابداع گردید. هاسلی ویلارد بازرس بهداشتی شهر برکلی بود. نگرانی او از بابت مصرف آب آلوده توسط کودکان در مدارس او را بر آن داشت تا گامی در جهت گسترش استفاده از آبخوریهای بهداشتی بردارد. از طرفی سالها قبل پدرهاوز بر اثر بیماری تب حصبه ناشی از مصرف آب آلوده در گذشته بود لذا هاوز قصد داشت اقدامی کند تا آب آشامیدنی مطمئن و بهداشتی در اختیار عموم مردم قرار دهد. سرانجام پس از تلاش مستمر این دو تن در سال 1911 اولین شیر آبخوری اختراع و توسط هاوز ثبت گردید. آنها اولین شیر آبخوری را در دپارتمان مدارس برکلی نصب کردند. آبخوریهای اولیه آب را در دمای اتاق عرضه می کردند.اما تقاضا برای آب خنک به زودی سبب پیشرفت آبخوریها شددراین مرحله آب سردکنها از قالبهای بزرگ یخ جهت خنک کردن آب استفاده می کردند. که این امر منجر می شد دستگاهها سنگین شده و ابعاد آن بیش از اندازه بزرگ گردد. هدف از خنک کردن آب کشتن میکروارگانیزم هایی بود که آب را آلوده می کردند.

در سال 1938 اولین آبسردکن های برقی که بدون نیاز به یخ ، خود به تولید آب سرد می پرداختند به بازار آمدند.
آبسردکن های بطری دار قبل از نیمه قرن بیستم ابداع گردید. این دستگاه ها از نیروی جاذبه زمین برای فراهم کردن آب در یک واحد مستقل ایستاده استفاده می کردند. بعدها یونیت خنک کننده به این دستگاهها اضافه شد.
در دهه 1980 میلادی با پیشرفت صنایع پلاستیک استفاده از آبسردکنهای بطری دار ( بابلر ) رایج گردید. صنعت به سرعت به سمت تولید این نوع دستگاهها پیش رفت. بطریها بوسیله آب معدنی یا آب تصفیه شده پر می شد و به محل مصرف حمل می گردید. البته تصفیه و حمل آب روش پر هزینه ای بود.
در طی دهه 1990 میلادی با توجه به هزینه بالای خود بطریها ، فرآیند پر کردن بطری ها و حمل و نقل بطریها و همچنین مشکلات زیست محیطی مربوط به حمل و نقل آب کشورهای اروپایی و آمریکا دوباره به آبسردکنهای بدون بطری روی آوردند.
در کشور ما نیز توزیع آب آشامیدنی جهت مصرف عمومی سابقه ای دراز دارد. در واقع سقاخانه ها که معمولا وقفی بوده و در اماکن مذهبی ایجاد می گردید از مهمترین و مورد توجه ترین پدیده های تاریخی- مردم شناسی محسوب می گردد. از معروفترین آنها می توان :
- سقاخانه بقعه شیخ صفی الدین در اردبیل ( حدود 500 سال قدمت )
- سقاخانه کوچه دباغ خانه در یزد
- سقاخانه عزیز الله در کنار مسجد جمعه اصفهان
- سقاخانه حرم مطهر امام رضا ( حدود 400 سال قدمت )
را نام برد.
در دوره قاجار علاوه بر سقاخانه های وقفی بنا به نیاز عمومی ، دولت اقدام به تاسیس تعداد اندکی سقاخانه نمود.
در دهه 1340 خورشیدی اولین آبسردکن ایرانی که با استفاده از انرژی برق اقدام به خنک کردن آب می کرد به بازار آمد. پس از آن شرکتهای بزرگ و کوچک فراوانی اقدام به تولید انواع مختلف آبسردکن با سیستم مشابه نمودند.

بهداشت آبسردکن آنی آدمک